Dengesiz misafir

Bir gün bizim incili çavuşun memleketinden tanıdığı birisi İncili’ye misafir olur.

Tabi İncili saraydadır. Olacak ya o gün de İncili’nin sarayda vezir vüzera ile sohbet toplantısı vardır. İncili misafiri şöyle bir süzer ve misafirin biraz geveze ve dengesiz olduğunu görür, toplantıya götürmek istemez.

Tabi kendisi de gitmez ama toplantılar, İncili olmazsa tatsız olur. Hani “kambersiz düğün mü olur” derler ya işte bu da öyle.

Hemen İncili’ye Padişah adam gönderir ve hemen toplantıya gelmesini söyler.

Gelen adama:

– “Benim bugün misafirim var. Beni mazur görsünler ben gelemeyeceğim” der. Adam gider hemen geri gelir,

– “Misafirini de alıp gelsin dediler efendim”der mecbur kalır gitmeye ama misafire de güvenemez.

Aman hısım bugün bir toplantı var oraya gideceğiz, sana bazı tembihlerim olacak bunlara iyi kulak ver orada hep büyük adamlar vardır. Beni ve kendini mahcup edecek bir hareket yapma,

Bir:

– “Kalkacağın yere sakın oturma, yerini iyi seç.”

İki:

– “Üzerine söz düşmezse konuşma, söz arasında zırtaboz (lüzumsuzluk) olma, sana gelecek mahcubiyet bana gelmiş olur.”

Üç:

-“Sakın ha istemeden de bir şey verme, aman ha ortamı fazla germe” diye.  Tembihleyerek ayanlar toplantısına giderler.

Orada bulunanlar misafire de güleryüz gösterirler. İncili’nin hatırına ama misafir bunu hak bayram sanır gider ta başköşeye oturur:

Vezir geldi kalk bakalım, bir geri hoca geldi kalk bakalım, iki geri ağa geldi kalk bakalım, üç geri derken adam kapı ağzını bulmuştur.

İncili gerilerde bir yere oturur hiç yerinden kalkmaz.

Misafir ilk tembihe uymamış, sanki İncili’yi hiç duymamış. Bizim İncili daha birinci hatayı telafi edeyim diye düşünürken, adam hemen ikinci şoku yaşatır

-“Arkadaşlar beni hiç sormuyorsunuz ben misafirim, İncili Mustafa Çavuş’un köylüsüyüm, bir de eşeğim var. Biz bununla köyde çok iyi arkadaştık bu ne gidiydi bir bilseniz orada da böyleydi heç bir meclisten geri galmazdı” diye devam edecekmiş ki, orada bulunan ulemadan biri hemen sözünü keser ve:

— Sus be densiz adam sorulursa yanıt ver, lüzumsuz konuşma diye azarlar.

Bu arada toplantı bitmiş sohbet başlamış ortaya yenmek için meyve gelmiş meyvenin arasında birde büyükçe karpuz varmış. Onu kesmeye bıçak yok zanneden, bizim misafir hemen bıçağını çıkarır karpuzu kesecek adama:

— Bıçak heriflerde olur işte bıçak” der ve uzatır.

Çok süslü bir o kadarda güzel gümüş kakmalı saplı olan saldırma bir bıçak.

Vezirin birisi bir bakar bıçak yaman, bu bıçağa sahip olmanın hilesini arar.

Adama derki:

— Bu bıçağı bana versene. “Alır bu bıçağı nereden buldun” diye misafire sorar.

O da: 

—Bu bıçak benim babamın babamdan kaldı bana başına da çok iş geldi.

-“Boş ver üzümünü ye bağını sorma” deyince vezir:

—Bu bıçak benim babamın idi babamı öldürenler bu bıçağı almışlar bunun babası benim babamın katilidir, bu adam tez yakalana ve hapise atıla” diye emir verir.

Bizim misafiri yaka paça ederler tam götürüp hapse atacaklar.

İncili:

— “Efendiler, burada bir usulsüzlük var, bu adam benim misafirim. Şimdi ben bunu size teslim edemem, mahkeme olmadan delil olmadan bu işler olmaz. Bunu ben evime götüreyim, yarın size teslim edeyim. Muhakeme olsun cezası varsa çeksin” der.

Vezir:

–“Olmaz sen bunu götürür buna akıl verirsin şimdi tutuklayacağız” deyince

İncili:

–“Vallahi billahi ben bunun şahsına akıl vermem” der misafirini alır evine götürür.

–“Eşeği bir yemleyelim diye adamı ahıra indirir. adama şuraya dur” der. Eşeğin kulağını bir eliyle tutar ve

-“Ulan be eşek oğlu eşek ben sana kalkacağın yere oturma demedim mi” der ve eşeğe iki fiske vurur.

Tekrar kulağını burkar,

-“ulan be eşek oğlu eşek ben sana söz üzerine düşerse konuş zırtapozluk yapma demedim mi” der iki fiske daha vurur.

Tekrar kulağını eşeğin burkar:

– “ulan be eşek oğlu eşek ben sana istemeden bir şey verme demedim mi” der iki fiske daha vurur.  

Yine eşeğin kulağını tutarak:

– “ulan be eşek oğlu eşek yarın seni tutuklayıp mahkemeye çıkaracaklar orada deki bu bıçak benim dedemin katilininmiş.

Babam:

– “oğlum böyle bıçak büyük adamlarda bulunur bizde ne arasın amma dedeni öldüren adam düşürmüş gücüm yetip de adamı bir türlü bulamadım derdi. İşte bu vezirin babası benim dedemin katildir. Ben de bundan davacıyım de davadan vazgeçmek isterlerse sakın vazgeçme. Sana ömür boyu yetim aylığı bağlarlar, o zaman vazgeç tamam mı eşek oğlu eşeğim” der.

Eve çıkarlar ertesi gün adam tutuklanır muhakeme edilir.

İncili’nin söyledikleri tıpı tıpına uygulanır. Misafire aylık bağlanır, vezir İncili’ye sitem eder: 

— Sen adama akıl verdin yoksa adam böyle kendisini savunamazdı” deyince

İncili:

— Vallahi vezir efendi ben onu şahsına bir akıl vermedim ama akşam eşeğini yemlerken eşeğe bazı şeyler mırıldanmıştım. Eşekten öğrendi ise bilemem adam o kadar da anlayışlı değildi” der.

Yorumlar kapalıdır.