Na san, na biz terliyağ

Yusufeli’nin bir köyündeki camiye imam atanmş?. Zaman gelmiş geçmiş imam 
kendine inek almış. İnekleri otlatmaya götürmüş ama bahar ayında olunduğundan; 
biçilmeyen yerde inek otlatmak yasakmış. Sağa sola bakmış kimsecikler yok, 
başlamış koruluk alanda inekleri otlatmaya… 

O sırada korucular gormüşler. Sessizce yakınına yaklaşmyşlar. Hava da çok sıcakmış. Oracıktaki bir ağacın altında dikilmişler ve imama seslenmişlar: 

İmam efendiiiii, imam efendiiiii..! okiya ki sani dogacağuz, ya gal abela 
golgeya, na sen terla na biz terliyağ…

Yorumlar kapalıdır.