Islıkla çağırma geleneği

Çobanların en yakın yardımcıları sadık köpekleridir. Çok uzaklardan sesinden ve “früit,früit,früit..” diye ıslıkla çağrılmaları halinde sahibinin yanına koşarlar.

Ardanuç-Yolağzı Köyünde Molla Ali Pehlevan’ın evine Kala’dan(1) memur gelmiş, muhtarla görüşmek istemektedir. Muhtar diğer mahallede oturduğundan getirilmesi için torun Adnan Pehlevan görevlendirilir. Zırıki(2) oluşu ile bilinen 10 yaşlarındaki torun; Veysel Yüksel’in harman yerinden mahallesi karşısına geçerek muhtarı çağırmaya başlar.

Muhtardan ses gelmeyince bu sefer de ”Früit, früit, früit..” diye ıslıkla çağırmaya başlar, yanındaki arkadaşı karşı gelse de devam eder.

Halbuki muhtar yakın bir evdedir, ıslığı duyunca öfke ile gizlice çocuklara yaklaşır, bacaklarına bastonunu fırlatır ve taşlamaya başlar. Neye uğradıklarını şaşıran çocuklar tarladan aşağı doğru kaçmaya başlarlar. Muhtar peşlerinden:

-Na var!.. Ola it oğlu, itlar?

Diye bağırır. Taş menzilinden uzaklaştıktan sonra ıslıkçımız:

-Emi!.. Dedem çağırıyerdi, dedem!.. Diye yanıt verir.
1-Kala: Köylülerin Ardanuç ilçelerine verdikleri isim.
2-Zırıki: Şımarık, aksi çocuk.

Yorumlar kapalıdır.